Glasbak

Quick links: Pers en communicatie | Bedrijven | Gemeenten | Onderwijs | Site Map

Poll

De geschiedenis van glasrecycling

De geschiedenis van glasrecycling
Het gebruik van scherven bij het smelten van glas is vermoedelijk net zo oud als de glasfabricage zelf. Er zijn Foenicische scheepswrakken gevonden met glasscherven als lading. Klaarblijkelijk werden deze in de oudheid al gezien als handelswaar. Op oude afbeeldingen van glasovens is altijd wel iemand te zien die scherven, of 'frit' aan het maken is. Glashandelaren die vanuit Murano, bij Veneti�, flessen en glazen aan de man brachten, namen als betaling ook gebroken glaswerk aan. Nog in 1763 was het in de stad Veere verboden om gebroken glas uit te voeren. Dat moest bij de glasfabriek worden afgeleverd. Nog steeds zijn glasscherven onmisbaar bij de productie van glazen potten en flessen.

Steeds meer verpakkingsglas
In 1948 werd de eerste supermarkt in Nederland geopend. Vanaf dat moment stond er een toenemend aantal buitenlandse producten op de schappen. Men maakte eenvoudig kennis met wijn, sherry en whisky. Door de toenemende import van deze producten verdween het systeem van statiegeld op potten en flessen steeds meer. Begin jaren zeventig werden ook de meeste Nederlandse producten verpakt in eenmalig glas. Om te voorkomen dat de toenemende hoeveelheid glazen verpakkingen die niet terug gingen naar de producent, voor een afvalprobleem ging zorgen, ontwikkelden industrie en overheid samen het inzamelsysteem zoals wij dat nu kennen.

Op 17 mei 1978 plaatste minister dr. L. Ginjaar in de gemeente Den Bosch de eerste offici�le glasbak. Hiermee werd het startsein gegeven voor de opkomst van de glasbak. De consument raakte snel gewend aan het apart houden van zijn glas en het duurde niet lang of de glasbak was niet meer weg te denken uit het Nederlandse straatbeeld. Inmiddels staan er in Nederland meer glasbakken dan brievenbussen.

Kleurscheiding
Tegenwoordig kunnen we bij ongeveer de helft van de Nederlandse glasbakken ons glas op kleur sorteren. Dit is niet altijd zo geweest. Het systeem van de kleurscheiding werd begin jaren negentig ingevoerd om maximale herverwerking van het ingezamelde glasbakglas te garanderen. De invoering van kleurscheiding is snel verlopen dankzij de intensieve samenwerking tussen de gemeenten, regionale overheden en het bedrijfsleven. Twee jaar na de invoering van kleurscheiding werd al de helft van al het glasbakglas op kleur gesorteerd ingezameld.

De teksten en illustraties op deze pagina zijn gebaseerd op het boek: "In glas verpakt"
� 2001 De Bataafsche Leeuw / Johan Soetens. ISBN: 90-6707-525-6.